Mapa / Misje

USSR · lądownik zakończona

Wenera 13

Radziecki lądownik Wenera 13 przesłał w 1982 roku pierwsze kolorowe zdjęcia z rozżarzonej powierzchni Wenus.

Start
30 października 1981
Koniec misji
1 marca 1982
Odległość od Ziemi dziś
42,17 mln km0,282 AU · światło: 2 min 21 s
Odległość od Słońca dziś
108,2 mln km0,723 AU

Sonda jest przy ciele: Wenus.

Położenie

JPL Horizons nie ma trasy tej misji – na mapie widać ciało, przy którym jest sonda.

Przebieg misji

  1. Start na rakiecie Proton z Bajkonuru
  2. Lądowanie na Wenus
  3. Pierwsze kolorowe panoramy powierzchni Wenus; łączność urywa się po około dwóch godzinach

Cele: Wenus

O misji

Wenera 13 była częścią długiego radzieckiego programu lądowań na Wenus, gdzie powierzchnia jest na tyle gorąca, że topi ołów, a ciśnienie atmosfery jest około dziewięćdziesiąt razy wyższe niż na Ziemi. Lądownik opadł na spadochronie przez chmury i osiadł na powierzchni 1 marca 1982 roku, a przelatujący obok moduł przekazywał jego sygnały. Choć zaprojektowano go na około pół godziny pracy, działał mniej więcej dwie godziny. W tym czasie wykonał pierwsze kolorowe panoramy powierzchni Wenus, pobrał wiertłem próbkę gruntu do analizy chemicznej i rejestrował warunki otoczenia, zanim upał ostatecznie go uciszył.

Miejsca lądowania

Tekstura: Solar System Scope (CC BY 4.0) · nazwy: IAU/USGS Gazetteer of Planetary Nomenclature

CiałoMiejsceDataWspółrzędne
WenusNa wschód od Phoebe Regio (współrzędne przybliżone)1 marca 1982 7,500° S, 57,000° W

Źródła