planetoida pasa głównego
Ida
Planetoida z pasa głównego, przy której sonda Galileo dostrzegła w 1993 roku Daktyla – pierwszy odkryty księżyc planetoidy.
- Odległość od Ziemi dziś
- 520,1 mln km3,476 AU · światło: 28 min 55 s
- Odległość od Słońca dziś
- 425,6 mln km2,845 AU
- Stan na
- 2 listopada 2026położenie z elementów orbit NASA/JPL
Gdzie jest dziś
Widok z góry na płaszczyznę orbity Ziemi, skala odległości ściśnięta. Otwórz na dużej mapie z suwakiem czasu →
Dane
- Średnica
- 32 km
- Wymiary
- 59.8 × 25.4 × 18.6 km
- Masa
- 0,0412 × 10¹⁸ kg
- Gęstość
- 2 600 kg/m³
- Okres obrotu
- 4,6 h
- Wielka półoś orbity
- 2,862 AU (428,1 mln km)
- Peryhelium
- 2,730 AU
- Aphelium
- 2,994 AU
- Okres obiegu
- 4,84 lat
- Mimośród orbity
- 0,046
- Nachylenie orbity
- 1,1°
- Ostatnie przejście przez peryhelium
- 4 października 2025
- Następne przejście przez peryhelium
- 8 sierpnia 2030
- Najmniejsza odległość orbit od orbity Ziemi (MOID)
- 1,746 AU (261,2 mln km)
- Albedo
- 0,262
Źródło liczb: JPL Small-Body Database (domena publiczna).
Odkrycie: 1884 – Johann Palisa
Opis
Idę odkrył Johann Palisa w Wiedniu w 1884 roku; należy ona do rodziny Koronis – grupy odłamków z dawnej kolizji. W sierpniu 1993 roku sonda Galileo, lecąca do Jowisza, przeleciała obok Idy i ukazała wydłużone, gęsto pokryte kraterami ciało. Zdjęcia kryły niespodziankę: wokół Idy krążył maleńki towarzysz, nazwany później Daktylem – pierwszy potwierdzony księżyc planetoidy. Odkrycie dowiodło, że planetoidy mogą mieć satelity, i od tego czasu znaleziono ich znacznie więcej.